dlaczego1Witamy Cię na naszej stronie. Pragniemy by to miejsce stało się azylem dla osieroconych rodziców. Zależy nam aby tacy rodzice stracili owo nieznośne poczucie wyjątkowości, którego zapewne doświadczają w swoim środowisku, by mogli podzielić się swoim bólem, tęsknotą, trudem, drobnymi radościami, by mogli opowiedzieć o swoim dziecku. Pamiętaj, nie jesteś sam.

Oto kolejny 15 października - Dzień Dziecka Utraconego. Dla niektórych będzie to następna rocznica, piąta, dziewiąta, piętnasta .... a dla innych świeża (zbyt świeża) rana. Dla nas wszystkich jednak będzie to ważny dzień, który zaznaczamy w kalendarzu po to, aby dać światu do zrozumienia, z jak bardzo ważnym problemem mamy do czynienia.

Dzień Dziecka Utraconego to nie jest "Święto" jak niektórzy sugerują. To nie jest wyłączny dzień w którym wspominamy nasze dzieci, bowiem nasze dzieci żyją w nas przez cały rok, całe lata i zawsze w każdej sekundzie życia mamy je w pamięci. Jego potrzeba wynikła najpierw z potrzeby mówienia światu o naszym bólu, a potem z konieczności dokonania zmian w świecie, który ucieka od śmierci i od cierpienia, za wszelką cenę wmawiając ludziom, że "wszystko będzie dobrze, uśmiechnij się".

Nie. Nie będzie dobrze. Nawet jeśli uda się zagoić tą ranę - to na zawsze pozostanie wyraźna RYSA na duszy. Życzę wszystkim WAM i sobie, wiary i nadziei, że jednak to dziecko nie umarło, lecz śpi. I przyjdzie taki czas, kiedy otworzy oczka, złapie Cię mocno za rękę i powie "Mamo, Tato ... Kocham Cię."

 

Jednak powraca, często po wielu latach z coraz większą siłą. Aby zacząć go leczyć, trzeba opłakać tę ogromną stratę, nadać dziecku imię, jeśli nie mieliście możliwości tego uczynić, prosić o wybaczenie, a przede wszystkim rozpocząć proces wybaczania sobie.

Jest na to czas i miejsce - Dzień Dziecka Utraconego.

Zapraszamy Was z całego serca, przyjdźcie, zaproście Wasze rodziny. Mówcie o tym wszystkim, bo tak naprawdę nie wiemy kto obok nas skrywa ten ból, a nieliczni wiedzą o Dniu Dziecka Utraconego. Może właśnie w ten sposób pomożecie wyjść komuś z depresji, smutku, przywrócić radość w sercu. Może w ten sposób pomożecie powrócić komuś na drogę prowadzącą do Boga.

Zapraszamy :

do Częstochowy - Sanktuarium św. Józefa
17:30 Różaniec w intencji rodziców po stracie
18:00 Eucharystia
18: 45 Prelekcja: "Non omnis moriar… Co warto ocalić?" -  s. Ewa – Joanna Jędrzejak Prezes Fundacji Ewangelium Vitae
Zakończymy adoracją, podczas której, każdy rodzic będzie mógł zapalić przy ołtarzu światełko pamięci symbolizujące jego utracone Dziecko.

do Radomska - Kościół św. Ojca Pio
17:00 Eucharystia
po niej Różaniec w intencji rodziców po stracie i ich dzieci oraz modlitwa przy pomniku Dziecka Utraconego

do Wielunia - Klasztor Sióstr Bernardynek
17:15Różaniec w intencji rodziców po stracie i ich dzieci
18:00 Eucharystia
18:45 Świadectwo rodziców po stracie dziecka i  adoracja

Patronat honorowy nad Dniem Dziecka Utraconego
w  Archidiecezji Częstochowskiej objął Ks. Abp dr Wacław Depo

Bo "Nie ma stópki zbyt małej, by nie pozostawiła na tym świecie śladu"

plakat 2018 na stronę